எது சிவப்பு விளக்கு பகுதி எனக்கே சந்தேகம் தான்

Ethu Sivappu Vilakku Paguthi Enake Santhegam Thaan

காதல் புராணமும் காம புராணமும் காதுவலிக்க கேட்டு புலித்து போனவள் நான். காமபட்டணத்தில் பிறந்து காமபுரத்தில் வளர்ந்தவள் நாள். ஆம் என் பெற்றோர்கள் மும்பை சிவப்பு விளக்கு பகுதியில் தான் என்னை பெற்றெடுத்தார்கள். தாங்கள் காமதொழிலில் இருந்தாலும் என்னை கொஞ்சம் பொத்தி பொத்தி தான் வளர்த்தார்கள். நான் வளர்ந்து பருவயதை எட்டியதும் எனக்கும் சிவப்பு பகுதி காத்து பட்டு களங்கமாகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக என்னை சென்னை பாட்டி வீட்டிற்கு அனுப்பிவைத்தார்கள். அப்போது எனது 20 வயது. பாட்டியொன்றும் இங்கே பத்தினி இல்லை அவளும் பெரிய லோலாயி தான் சினிமா பத்மினி காலத்து பரத்தை தான்.

ஆனால் இங்கே அவள் மட்டும் தனியாக இருந்ததாலும் என் பெற்றோர்கள் பாட்டியை பராமரிக்கவும், என்னை பாதுகாக்கவும் சென்னை பட்டணத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். இங்கே வந்தபின்பு தான் தெரிந்தது. இந்த தேசத்தில் அனைத்து பகுதியுமே சிவப்பு விளக்கு பகுதி தான் என்று. அங்கே வருபவர்கள் முகத்திலாவது காமம் டால் அடிக்கும். எதற்கு அங்கே வந்திருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாக விளங்கும்.

ஆனால் இங்கே அனைவர் முகத்திலும் அப்பாவிகள் போலவும், ஆதரவாளர்கள் போலவும், அனுதாபத்தை அள்ளி அள்ளி தரக்கூடியவர்கள் போலவும் வேஷம் போட்டு கொண்டு, ஆப்பம் கிடைத்தால் விட்டு ஆட்ட ரெடியாக காத்திருக்கும் ஆந்தை கூட்டங்கள் என்பது எனக்கு அந்த வயதிலேயே புரிந்தது. போதாதற்கு பாட்டி வேறு அவள் காலத்து அனுபவங்களை சொல்லி என்னை கொஞ்சம் அலார்ட் ஆக்கி வைத்தாள்.

அப்படி நான் 15 வயதில் சந்தித்த பிரச்சனைகளை தான் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள போகிறேன். அந்த வயதில் என் ஜீன் விளைச்சலுக்கு குறைவு இருக்காது என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். அப்பாவும் அம்மாவும் காமத்தை அறுவடை செய்பவர்கள் என்பதால் இயல்பாகவே எனக்கு முளை, குண்டி விளைச்சலும் கூடவே புண்டை குடைச்சலும் ஜாஸ்தி தான்.

பாட்டி வீட்டிற்கு வந்ததுமே முதல் பார்வையில் என்னை முட்ட பார்த்தது மூர்த்தி மாமா. அவர் வீட்டில் தான் பாட்டியும் குடியிருந்தாள். வயது 60 க்கு மேல் இருக்கும் ஆனால் ஆசை இருபதுக்கும் கீழே. பாட்டி அங்கே குடியிருந்தாலும் அவள் வாடகை குடுப்பதில்லை. சுமார் 30 வருடங்களாக அதை வீட்டில் வாடகை இல்லாமல் குடியிருந்தால் என்றால் மூர்த்தி மாமாவை எந்த அளவு என் பாட்டி முந்தானையில் முடிந்து வைத்து இருப்பாள் என்று நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். ஆனாலும் முர்த்தி மாமாவுக்கு நான் வந்து பின்பு கொஞ்சம் வாலிபம் திரும்பிய திருப்தி. பாட்டி மதன மைதானத்தில் விளையாண்டு தீர்த்த பின்பு என் மதன மைதானத்திலும் விளையாட ஆசை படுகிறார் என்பது எனக்கும் புரிந்தது.

பொதுவாக காமம் கிவ் அன் டேக் பாலிசி தான். என் அப்பாவும் அம்மாவும் பாலியல் தொழிலில் இருந்தாலும் அதில் ஒரு நேர்மை, தர்மம். ஒழுக்கம் இருக்கவே செய்தது. அங்கே வாடிக்கையாளர்கள் சுகம் தேடி காசை வாரி இறைக்கிறார்கள். வாங்கிய காசுக்கு வக்கனையில்லாமல் அவர்கள் போதும் போதும் என்கிற அளவுக்கு சுகத்தை கொடுக்கிறார்கள் எங்கள் சமூகத்தினர். இதுவும் ஒரு பண்டமாற்று முறை தான். ஆதிகாலத்தில் கூட எங்களை காம அடிமைகளாகவும், கசையடி கொடுத்து கட்டிலுக்கு அழைக்கும் கூலிகளாகவும், தேவதாசிகள் போல் கோயில் தெருவில் உட்காரவைத்து கூறுபோட்டு கூவி கொண்டு இருந்தார்கள்.

ஆனால் இந்த நூற்றாண்டில் பாலியல் தொழில் சிவப்பு விளக்கு பகுதியை பொறுத்தவரை நியாயமான நேர்கோட்டில் நன்றாகவே செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறது. ஹோட்டலில் சாப்பாட்டுக்கு பில் கொடுத்தாலும் சர்வருக்கு டிப்ஸ் கொடுப்பது உண்டு. ஆனால் சாப்பாட்டு பில்லை விட சர்வருக்கு டிப்ஸ் நூற்றில் ஒரு பங்கு தான். அதிகபட்சம் ஸ்டார் ஹோட்டலில் கூட 100 ரூபாய்க்கும் மேல் இருக்க வாயப்பு இல்லை. ஆனால் காமத்திபுராவில் பெண்ணை ஒரு இரவுக்கு பேசிய விலையை விட அவளுக்கு பலமடங்கு தொகையை சந்தோஷத்தில் திளைக்கும் ஆண்கள் கொடுத்து செல்ல மறப்பதில்லை. காமத்திபுராவில் மட்டும் ஆனந்தமும், அளவற்ற களிப்பும் காசுக்கு விற்கப்படுகிறது. அதில் மனதும் உடலும் மாசற்ற மகிழ்ச்சியில் திளைக்கிறது.

ஆனால் காமத்திரபுராவை தாண்டி இங்கே வெளியே மட்டும் தான் பெண்ணை தங்கள் சுயநலத்துக்கும், பொதுநலத்துக்கும் கூட்டி கொடுத்து நேர்மையற்ற நாடகத்தை நாள்தோறும் நடத்துகிறார்கள். குறிப்பாக சினிமாவில் அறிமுகம் ஆக இங்கே சீரழிந்து சின்னாபின்னமாக வேண்டியிருக்கிறது. அதன்பின்பு அந்த நடிகை ஜெயித்து அரசியலில நுழைந்து நாடாள ஆசைப்படும் போது கூட அங்கு அவள் ஆட்சி சுகத்துக்கு மயங்கவில்லை, தன்னை அடிமைபடுத்திய ஆண்வம்சத்தை பழிவாங்கவே முயற்சிக்கிறாள். இது பலதுறைகளில் பல்வேறு கட்டங்களில் நடந்தே வருகிறது. பெண் என்பவள் போகப்பொருள் தான் அது அவள் இருக்கும் இடத்தை பொறுத்தது.

மூர்த்தி மாமா வந்த வாரத்திலேயே என்னை வீட்டிற்கு வந்து மடியில் உட்கார வைத்து என் முலைபழத்தை விரலால் தடவி மசாஜ் செய்ய ஆரம்பித்தாலும், பாட்டிக்கு பலியாய் பயப்படுகிறார் என்பது புரிந்தது. ஆனால் இங்கே மூர்த்தி மாமாவை என் புண்டை குடைச்சலுக்கு மருந்தாக பயன்படுத்தி கொள்ள நான் முடிவு செய்தேன். முதலில் முலையை பிசையவிட்டாலும், அதன்பின்பு அவரை வாய்வழிக்க முலையை சப்பவிடுவேன். சிறிது நேரத்தில் டயர்ட் ஆகி சரிந்துவிடுவார். அப்போது நான் அவள் துவண்டு தொங்கும் சுன்னியை விரலால் சுண்டிவிடும் போது சுள்ளென்ற வழியில் மீண்டும் எழுந்து கொள்ள இப்போது என் பாவாடையை தூக்கி விட்டு

“நல்ல சப்புங்க மாமா. உங்களுக்குனே மும்பையில ரெடி பண்ண குழி பணியாரம்னு சொல்லி, வாய் வலிக்க சப்பவிடுவேன். நாக்கு தள்ள நாக்கால் என் புண்டையை நக்கிவிட்டு நாதாரி மாமா நாக்அவுட் ஆகிவிடுவார்“

சரி மாமா இன்னைக்கு கேம் ஓவர் நாளைக்கு பிஸ்தா போட்டு பாதாம் பால் குடிச்சிட்டு தெம்பா வாங்க. பாக்கெட்ல ஏதே பெரிய நோட்டு தெரியுதே. அதை இங்க தள்ளிட்டு போங்க நாளைக்கு நீங்க வரும்போது டிப்டாப்பா டிரஸ் பண்ணி உங்கள அசத்தவேண்டாமா என்று அந்த பத்து நிமிடத்துக்கு 1000 ரூபாய் பெரிய நோட்டை கறந்து விடுவேன். பின்னே கன்னி புண்டைக்கு அதுவே அதிகம். ஆனா அவருக்கும் அதான் லிமிட்டு. அதுமேல அவர் அன்லிமிட்டா தாண்டவிடுவதில்லை.

பாட்டியை போட்டதுக்கு பேத்தியும் போனசா கிடைப்பாள்னு அந்த  பொறம்போக்கு மூர்த்தி மாமா புடுக்கை தூக்கி விட்டு, வா டா மாமா என் புண்டையில விடுனு சொல்லவா முடியும். எல்லாத்துக்கும் ஒரு புரொஃபஷன் எதிக்ஸ் இருக்குல்ல. அதை எவ்ளோ பாத்திருக்கேன் எங்க காமத்திபுராவுல.

அங்கே கன்னி பொண்ணெல்லாம் அவளோ ஈசியா காசு கொடுத்து கன்னி கழிச்சிட்டு போயிடமுடியாது. அதெல்லாம் பெரிய சடங்கா குடும்ப திருவிழா மாதிரி தான் கொண்டாடுவாங்க. அவ பிரியப்பட்டு யார வேணா கூப்பிட்டு கன்னி கழிக்க விடலாம். பெரும்பாலும் அண்ணா, அப்பா, தம்பினு சொந்ததுக்குள்ள அவ ஆசைபட்டா கூட நடத்தவைப்பாங்க. இங்கே இந்த பொதுசமூகத்துல பொண்ணு நினைச்சதை அனுபவிக்க முடியுமா. காதலிச்சா கூட கழுத்தை அறுக்கிறானுங்க, விரும்பமில்லைனு சொன்னா கூட விடாப்பிடியா துரத்தி வந்து வீச்சறுவா வீசுறானுங்க.

இப்ப புரிஞ்சிருக்கும் நாங்க குப்பத்துல வாழ்ந்தாலும் கோபுரம் மாதிரி தெளிவான மனதோட வாழ்றோம். ஆனா காமத்திப்புராவுக்கு வெளியே கோபுரத்திலேயே வாழ்ற மாதிரி கோமளித்தனம் பண்ணிகிட்டு கூவத்தை விட சாரி அது கூட புனித ஆறா இந்த புண்ணிய பூமியில ஓடியிருக்கு. குப்பையை விட கேவலமா வாழ்றாங்கனு சொல்லுவேன்.

அதுக்கப்புறம் கொஞ்ச வருஷத்துல மூர்த்தி மாமா மண்டைய போட்டார். எங்க பாட்டி மூக்கை சிந்தி குண்டி புடவையில தொடச்சிட்டு அவர் நினைவா படுத்த படுக்கையா கிடந்து அவளும் அடுத்த வருஷத்துல போயி சேர்ந்திட்டா. வயசு பொண்ணு அப்படி தனியா இந்த தேசத்துல வாழ்க்கை நடத்திட முடியுமா? அப்படி எதுவும் நடந்தா பாவம் மகாத்மா காந்தியே மறுபிறவி எடுத்து முளைச்சு வந்திடபோறாரு. அவரு வந்தாலும் பெரிய மாற்றம் எதுவும் வந்துடாது. என்ன காஷ்மீரையும் கருணையோடு தாரைவார்த்த கொடுத்துட்டு, குண்டு வெடிச்சு செத்துகிட்டு கிடங்கடா நான் போறேனு துண்டை உதறி தோள்ல போட்டுட்டு போயியிடுவாரு. மத்தபடி அந்த மனுஷனும் பெரிய மகாத்மா தான் அதுல என்ன மாற்று கருத்து நமக்கு.

மூர்த்தி மாமாவுல ஆரம்பிச்ச எல்லா கீர்த்தி காமகிடாரிகளையும் என் சாமார்த்தியத்தல சாமாளிச்சு தான் ஐஐடி யில எம்.டெக் முடிச்சிட்டு கொஞ்ச நாள் என் ஆசைப்படி மெக்ஸிகோவுல ரிஸர்ச் கன்சல்டன்டா வொர்க் பண்ணிட்டு, நான் பொறந்த காமத்திபுராவுக்கு ஏதாவது செய்யணும், அங்கே படிக்க விருப்படுற பசங்களை மட்டும் தனியா அங்கேயே ஒரு குருகுலம் மாதிரி உருவாக்கிட்டேன். இப்போ அங்கே படிக்கிற பசங்க ஆயிரத்துக்கும் மேலே. ஆனா இதுக்க ஆதாரமா இருக்கிறது காமத்திபுராவில் காமம் விற்கும் பெண் கடவுள்கள் தான்.

ஆங்காங்கே பல ஆண்களும் கடவுளின் அவதாரமாக இந்த தேசமெங்கும் நிறைந்து இருக்கிறார்கள். அதை மறுக்கவே முடியாது. அந்த சமன்பாடு மட்டும் இங்கே இல்லாவிட்டால் இந்த பூமி பந்து தன் சூழற்சியை என்றோ நிறுத்தியிருக்கும். இங்கே பொழியும் கொஞ்சம் மழையும், கொஞ்ச மாசில்லா காற்றும் நல்மனித ஆத்மாக்களின் உதவியோடு தான் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இல்லையென்றால் அனைவரும் இந்நேரம் பரதேசம் போயி போன இடம் தெரியாமல் புல்முளைத்திருக்கும்.

எதற்கு இதை சொல்கிறேன் என்றால் சில ஆண்களுக்கு நானும் என் தேவைக்கேற்ப வளைந்து கொடுத்திருக்கேன். ஆனால் என் பெற்றோர்களின் எதிர்பார்ப்பை மீறவில்லை. கன்னி கழியாமலேயே காமத்திபுராவுக்கு திரும்பி இருக்கிறேன். இதற்கு காரணம் நான் வாழ்ந்த சென்னை பாதுகாப்பு தானே என்றெல்லாம் மார்தட்டி கொள்ளமுடியாது. என் மார்பில் தட்டினால் கைதான் வலிக்கும் சில சமயம் என் குத்தீட்டியான காம்பில் உங்கள் உள்ளங்கைக்கு உண்மையில் காயம் கூட ஏற்படலாம். கைபடாத கட்டி பந்துகள் போலத்தான் உருண்டு திரட்டி உருவாக்கி வைத்திருக்கிறேன். குளிக்கும்போது கூட என் கைகளை என்னைமீறி கசக்கிவிடாமல் காப்பாற்றி வைத்திருக்கிறேன். ஆக சமைஞ்ச குமரியாக சென்னைக்கு வந்து கன்னியாகவே காமத்திபுராவுக்கு திரும்பி இருப்பது என் சமார்த்தியமே. நூலுவிட முயன்ற நூதனெமெல்லாம் என் ஊசி புண்டை முன்பு ஊசலாடி ஓய்ந்தேவிட்டது.

நேர்மையும் நியாயமும் கொண்ட எந்த நீதியும் இங்கே நிலைக்கும். இந்த பூமி சுழலும் வரை எங்கள் காமத்திபுரா வாழும். காமம் வாழ்வதைப் போல.. இதற்கு நடுவே சிக்கி சீரழியும் காதல் என்கிற வார்த்தையை அழித்துவிடுங்கள். அப்படியொன்று இந்த பூமியில் இல்லை. இரண்டையும் என் வாழ்கையில் ஆராய்ந்து பார்த்துவிட்டே இதை ஆதாரத்தோடு இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.