நண்பனின் தங்கை நான் மண்டியிட்ட மங்கை

Nanbanin Thangai Naan Manndiyita Mangai

நான் குமார், சென்னையில் ஒரு பேச்சிலராக தங்கி கொண்டு ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்து வருகிறேன். பெற்றோர்கள் ஊரில் என் கிராமத்தில் வாழ்கிறார்கள். அங்கே என் பால்ய வயது சிநேகிதன் செல்வா, அவன் தங்கை சுந்தரிக்கு சென்னை கல்லூரியில் இடம் கிடைத்ததால் என் உதவி தேடி சுந்தரியோடு வந்தான். நான் அவனோடு சென்று தங்கை சுந்தரிக்கு அட்மிஷன் போட்டு, என் அப்பார்ட்மென்ட் பக்கதில் உள்ள பெண்கள் விடுதியில் சேர்த்து விட்டேன். பின்பு நண்பன் ஊருக்கு சென்று விட சுந்தரிக்கு கார்டியனாக நான் அடிக்கடி அவளை விடுதிக்கு சென்று வசதிகளை பற்றியும் அவள் நலனையும் தவறாமல் விசாரித்து வந்தேன். சுந்தரி கிராமத்தில் இருந்து வந்த பெண் என்பதால் சென்னையின் பிரமாண்டத்தை கண்டு மிரட்சியோடு இருந்து வந்தாள். நான் அவளுக்கு தைரியமூட்டி கொண்டு இருந்தேன்.

அவளுக்கு மட்டும் அல்ல கிராமத்தில் இருந்து சென்னை நகருக்கு வரும் அனைவருக்கும் அது நிகழும். ஆனால் போக போக சென்னை புளித்து விடும். சிலருக்கு இதுக்கு நம்ப ஊரு பெட்டர் என்று தோன்றும். சில பேச்சிலருக்கோ சென்னை சொர்க்கபுரியாக தெரியும். காசும், நேரமும் மட்டுமே சென்னைக்கு முதலீடு. அவை இரண்டும் தட்டுபாடின்றி கிடைத்தால் பேச்சிலர் வாழ்க்கை சென்னையில் சொர்க்கம் தான். ஆனால் அவை இரண்டும் இருந்தாலும் குடும்பத்தோடு வாழ்வதற்கு கொஞ்சம் சிரமம் தான். அன்றாட அலுவலக வாழ்க்கை சலித்தாலும் குடும்ப வாழ்க்கை சலித்து விடும், அலுவல் வாழ்க்கை அமைதியாக இருந்து, குடும்பங்களில் குழப்பம் நிகழ்ந்தாலும் சென்னை நகர வாழ்க்கை நரக வாழ்க்கை ஆகிவிடும். ஆனால் பேச்சிலர்களுக்கு குடும்ப பொறுப்புகள் இல்லையென்பதால் அலுவலக வாழ்க்கை சுமாராக இருந்தாலே சூப்பராக அனுபவிக்க தொடங்கிவிடுவார்கள். அவ்வளவு தான் வித்தியாசம். சென்னை இன்று சிங்கார சென்னையாக மாறி இருக்கிறதோ இல்லைலோய இந்த வித்தியாசம் மட்டும் வாழும் ஜனங்களுக்கு மாறவில்லை.

ஒரு நாள் சுந்தரி எனக்கு போன் செய்து கல்லூரி புத்தங்கங்கள் வாங்க வேண்டும் என்று கூற அவளை திருவல்லிக்கேணிக்கு அழைத்து கொண்டு புத்தகங்கள் வாங்கி கொடுத்தேன். அன்று கொஞ்சம் நேரம் இருந்ததால் அவளை மெரினாவுக்கும் அழைத்துச் சென்று காண்பித்தேன். மெரினாவில் ஜோடி ஜோடியாக பலர் முக்காடு போட்டுக்கொண்டு ஜல்சா செய்வதைப் பார்த்த சுந்தரி

“என்ன அண்ணா இது கூத்து. ரொம்ப சின்ன வயசா படிக்கிற பசங்க மாதிரி இருக்காங்க. எப்படி இவ்ளோ தைரியம். இவங்களை யாரும் கேட்க மாட்டாங்களா?“

“அதுவா இதுல பாதிபேரு நம்பள மாதிரி ஊர் பக்கம் இருந்து வந்தவங்க, யாரு வந்து கேட்குறது. மீதி பேரு சென்னையில் பொறந்து வளர்ந்தாலும், சென்னை ரொம்ப பெரிய ஏரியா இங்க நடக்கிறது எங்கேயே தூரத்துல இருக்கிற பெத்தவங்களுக்கு தெரியாது. அதெல்லாம் பிளான் பண்ணி தான் பசங்களும் பொண்ணுகளும் இங்கே கூடுவாங்க. ஒரு வேளை வீடு மெரினா பக்கம் இருந்தா தப்பி தவறி கூட இங்கே வராம வெளியே வேற ஏரியா பக்கம் போயிடுவாங்க. அப்படியும் சிலபேருக்கு பயத்துல அதோ அது போல முக்காடு போட்டுப்பாங்க. பைக்ல ஏறும் போது பல்லை இளிச்சிட்டு போடுற முக்காடு, பாதுகாப்பான இடத்துல பைக்கில டிராப் பண்றவரை இந்த முக்காடை மட்டும் எடுக்க மாட்டாங்க. அவ்ளோ சேஃப்?“

அவள் கண்கள் விரிய சிரித்துக் கொண்டே கேட்பதை கவனித்து, “சுந்தரி இன்னைக்கு இதெல்லாம் உனக்கு அதிசயமா தெரியுது. அடுத்த ரெண்டு வருஷத்துல நீயே இப்படி ஜோடியா வந்தா கூட யாரு கேட்க முடியும். நானே பார்த்தாலும் உன்னை உன் பாய் ஃபிரண்டோட வாழ்த்திட்டு போக வேண்டியது தான்?“

“அய்யோ சீ அண்ணா என்ன இப்படி சொல்றீங்க. இந்த தைரியமெல்லாம் எனக்கு கிடையாதுபா. உங்களுக்க தெரியாத நம்ப ஊரு பொண்ணுகளை பத்தி, ஒழுக்கம் எல்லா இடத்துக்கு ஒண்ணு தானே.. ?“

“ம்ம்..பாக்கலாம் நான் கூட இங்கே முதல் டைம் வரும்போது அப்படி தான் ஒழுக்கம் ஊயிரினும் ஓம்பப்படும்“ னு ஒளவையார் டயலாகெல்லாம் பேசினேன். அப்புறம் கொஞ்ச நாள்ல நம்பள பார்க்க, கேட்க, ஆள் இல்லாத சுதந்திரமான தைரியத்துல ஒழுக்கம் எங்கே ஓடுச்சுனே தெரியல.. “

சுந்தரி என்னை அதிசயமாக நிமிர்ந்து பார்த்த, “அண்ணா அப்போ நீங்களும் இப்படி ஜோடியா வந்து உட்கார்ந்திருக்கீங்களா. அப்போ அண்ணிய இங்கேயே ரெடி பண்ணீட்டிங்க. யாருண்ணா சொல்லுங்க. நானும் அண்ணிய இப்பவே பாக்கணும்னு ஆசை வந்திருச்சு.. “

“அட போம்மா நீ வேற சென்னையில் பேச்சிலர் வாழ்க்கை தான் சொர்க்கம். மனசுக்கு பிடிச்சா யாரு கூட வேணாலும் வரலாம். கொஞ்சம் மெனக்கெடனும் அப்புறம் ரிஸ்க் எடுக்கணும் அவ்வளவு தான். கையில காசு புழங்கினா கேர்ள் பிரண்டெல்லாம் இங்கே மேட்டரே இல்லை. பர்ஸு வெயிட்டாவும், செகண்ட் ஹாண்ட் பைக்கும் போகும். ஏன்னா இங்கே பாய் பிரண்ட் இல்லேனா பல பெண்களுக்கு கவுரவ குறைச்சல். என்னது பாய் பிரண்ட் இல்லையா என்று சக தோழிகளை டார்ச்சர் பண்ணி காம்ப்ளக்ஸை உருவாக்கி விட்றுவாங்க. வேணா பாரு உனக்கே கூட இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல நடக்கும். இருக்கிற வரை ஜாலியா சென்னையில இருந்திட்டு அப்புறம் நம்ப ஊரு குடும்ப குத்துவிளக்கை கட்டிகிட்டு நிம்மதியா வாழ்றதை விட்டுட்டு, இங்கே உள்ள சிங்காரிகளை கட்டிகிட்டு யாரு சீரழியுறது“

“ஆஹா அண்ணா நான் என்னமோனு நினைச்சேன். நம்ம ஊர் தண்ணி உங்களை தெளிவா தான் வச்சிருக்கு. எனக்கு இங்கே நீங்க தானே குரு. ரோல் மாடல் எல்லாமே. நானும் உங்க பாலிசியத்தான் ஃபாலோ பண்ணுவேன்“

“ஹாஹா தங்கச்சி பரவாயில்லையே ஒரே நாள்ல வெவரமா ஆயிட்டே. ஆமா என்ன பாலிசி. இங்கே ஜாலியா இருக்கிற பாலிசியா? இல்லேனா நம்ப ஊரு பையனை கட்டுற பாலிசியா?“

“சீ போங்கண்ணா அதெல்லாம் ஒப்பனா சொல்லமாட்டேன். நீங்களே புரிஞ்சுகோங்க. அண்ணன் எவ்வழியோ தங்கை அவ்வழி போதுமா“

அன்று நண்பணின் தங்கை சுந்தரியோடு மெரினாவில் பொழுதைபோக்கிவிட்டு அவளை ஹாஸ்டலில் டிராப் செய்து விட்டு என் ரூமுக்கு வந்தேன். வாரநாட்களில் அவள் படிப்பை கவனிக்க, நான் என் அலுவலக வேலையில் மூழ்கிவிடுவேன். பெரும்பாலும் வார இறுதியில் சுந்தரியே என்னை போனில் அழைப்பாள்.

“அண்ணா இன்னைக்கு ஃபிரியா. எங்கேயாவது கூட்டிட்ட போங்க. ரூம்ல போரடிக்குது“ என்றாள்.

அவளை காஸ்ட்லி லவ்வர்ஸ் பொழுதொ போக்கும் காஃபி ஷாப்பிற்கு கூட்டி சென்றேன். அதிலேயே மிரண்ட சுந்தரி

“என்ன அண்ணா வெரும் காஃபிக்கு இவ்ளோ பெரிய கடையா. அதுவும் பெரிய ஹோட்டல் மாதிரி லைட் வெளிச்சம். காபி நூறு ரூபாய்க்கு மேலனு வேற சொல்றீங்க. எப்படி அண்ணா இதுக்குலாம் இவ்ளோ கூட்டம்?“

“இதெல்லாம் மேற்கத்திய கலாச்சாரம் டா. உலக வர்த்தகம் நம்ப ஊரு தெரு வரைக்கு வந்து கடைவிரிச்சு வியாபாரத்தை பெருக்கிட்டான். அவனை உழைச்சு சாப்பிட்டு பைசாவோட மதிப்பை தெரிஞ்ச பெருசுங்க யாரும் நம்ப மாட்டாங்க. அதனால இந்த சின்ன பசங்களை டார்கெட் பண்ணி இந்த மாதிரி காஃபி ஷாப், மால்னு ஆரம்பிச்சு அதுங்க மனசுல இப்ப சுரக்குற ஹார்மோனுக்கு ஏற்ப உணர்ச்சியை தூண்டி விட ஆரம்பிச்சுட்டான். அதுக்கு ஒரு கொண்டாட்ட உணர்வுக்காக தான் லவ்வர்ஸ் டே, புரபோஸ் டே, அப்புறம் கெட்டுகதர், எதுக்குனே தெரியாத பார்ட்டி, ஜோடிங்க பிரியும் போது கூட பிரேக் அப் டேனு எதாவது ஒரு காரணத்தை சொல்ல, இந்த கருமாந்திர ஜோடிகளும் இங்கே கூடி அவன் எதிர்பார்க்கிர வியாபாரத்தை விட பலமடங்கு பெருங்கிடுவாங்க. அப்புறம் என்ன அவனுங்களும் கடையை சென்னைய தாண்டி குமரி வரைக்கும் கடைய விரிக்க ரெடியாகிட்டானுங்க?“

சுந்தரிக்கு ஓரளவு சென்னையின் மகிமைகள் புரிந்தாலும் அவள் வயதுக்கு இதெல்லாம் விளங்காது என்பதால் ஜோடிகளை ஏதோ ஆதங்கத்தோடு வெறித்து பார்க்க ஆரம்பித்தாள். அவ்வப்போது என் கைகளை பிடித்து அழுத்திக்கொள்ள அவளுக்குள்ளும் சென்னை இளமையை கொண்டாடி மகிழவேண்டும் என்கிற ஆசை அரும்பியதை கவனித்தேன்.

அதற்கு அடுத்தவாரம் சுந்தரி கிளம்பி என் பிளாட்டுக்கே வந்துவிட்டாள். ரூமில் துணி துவைத்து கொண்டிருந்த நான் சுந்தரியை எதிர்பார்க்காததால் துண்டை மட்டும் கட்டிகொண்டு கதவை திறந்தேன். பின்பு ஷாக்காடி கொஞ்சம் கூச்சத்தோடு

“ஹே என்னடி எதுவும் சொல்லமா கொள்ளமா வந்து நிக்குறே. எப்படி கரெக்டா கண்டுபிடிச்சு வந்தே. ஒரு போன் பண்ணியிருந்தா நானே வந்திருப்பேன்ல?“

“ஆமா எங்க அண்ணன் ஏழு கடல் ஏழு மலை தாண்டி இருக்கான். கண்டுபிடிக்க என்ன பெரிய கம்பசூத்திரமா. ஷேர்ஆட்டோ பிடிச்சா ரெண்டே ஸ்டாப். அப்புறம் ஒரே ஜம்ப். இங்கே வந்து பார்த்தா எங்க அண்ணன் அரை அம்மணத்தோட..அப்படி என்ன அண்ணா உள்ள பண்ணிகிட்டிருக்கே. யாராவது டைம்பாஸ் அண்ணிங்க வீட்டுக்குள்ள இருக்காங்கலா..தள்ளு நானே பாத்துகிறேன். நீ உன் துண்டுக்குள்ள கூட ஒழிச்சிவச்சியிருப்பே..“

ஆஹா பாத்தியா தங்கச்சி சொன்னேன்ல நம்ப ஊரு காத்தும், சென்னை காத்தும் சேர்ந்த டேஞ்சர் தான்னு. இப்போ நீயும் அபாய கூண்டுல ஏறிட்டே. புயல் எப்போ ஆரம்பிச்சு சுனாமில முடியபோகுதோன்னு தெரியலியே. அடேய் நண்பா என் அருமை செல்வா இனிமே உன் தங்கச்சிக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்ல. இதுக்கு மேல அவளுக்கு நான் பொறுப்புகிடையாது?“ என்று சொல்ல சுந்தரியோ திடீரென ஆவேசம் வந்தவளை போல் ஏதோ காம மகமாயி அவள் உடலில் இறங்கிய வேகத்தில் என் துண்டை உருவ கையில் பிடிக்க நான் ஓட, அவள் ரூம் கதவை சாத்திவிட்டு என்னை துரத்தினாள்.

“ஆமா இனிமே இந்த தங்கச்சிக்கு நீ பொறுப்பு பருப்புலாம் கிடையாது ஆனா உனக்கு எந்த பருப்பு பொறுப்புனு இப்ப வேடிக்கைய பாரு அண்ணா. இன்னைக்கு ஒரு முடிவோட தான் வந்திருக்கேன். சென்னையில தெரியாத பேயை விட என் ஊரு அண்ணா பிசாசோட சாமி ஆடத்தான் வந்திருக்கேன்?“ என்றவள் துரத்தி பிடித்து என் துண்டை உருவ,

அம்மணசாமி போல் அதிரடியாக ரூமுக்குள் சுத்தி சுத்தி ஓடி என் பெட்ரூமுக்குள் புகுந்து கொள்ள, அங்கேயும் உள்ளே நுழைந்த சுந்தரி பெட்ரூம் கதவை அடைத்துவிட்டு, என்னை கட்டிலில் தள்ளி மேலே பாய்ந்தாள்.

அம்மணமாக கீழே கிடந்த என்னை அணைத்து முகமெங்கும் முத்தமிட்டு “ஐ லவ்யூ டா அண்ணா. இப்போதைக்கு அண்ணாவாவே உன்ன அனுபவிக்கணும். அப்புறம் பாத்துக்கலாம் புருஷானா வர்றியா இல்லையானு. ஆனா ஒவ்வொரு வாரமும் உன்கூட வெளியே சுத்திட்டு, ரூமுக்கு போய் படுத்தா தூக்கம் வர்ல டா. என் நினைவு முழுக்க நீ தான் வந்து கொடுமை படுத்துறே. அதான் என் தினைவை அடக்க நானே இன்னைக்கு பொறுக்கமுடியாக கெளம்பி வந்துட்டேன். வாடா அண்ணா உன் தங்கச்சிய தெறந்து பார்த்து திறப்புவிழா நடத்து டா?“

சுந்தரியின் அதிரடி ஆவேசத்தில் ஆடிப்போன நானும் சூடாகி, “அடியே என் காமரூப சுந்தரி இப்படி அண்ணாவை அம்மணகுண்டியோட கட்டில்ல தள்ள அடியில போட்டுகிட்டு தெறந்து பாருனா எப்படி டி. சாவி கீழே கெடக்குடி. பூட்டு மேலே பூட்டிகெடந்தா எப்படி தொறக்குறது?“

“ஓ என் அண்ணனுக்கு அதான் பிரச்னையா இப்ப பாரு சாவியை கீழே போட்டு பூட்டு மேலே ஏறி எப்படி தொறக்குதுனு?“ என்று சொல்லி என் நண்பனின் தங்கை சுந்தரி நிஜ தேவடியாளாகவே மாறி புடவை, ஜாக்கெட்டை பிரா, ஜட்டியோடு கழற்றி எறிந்துவிட்டு, பாவாடையை கழற்றாமல் குண்டிக்கு மேல இடுப்புவரை தூக்கிகொண்டு என் மேலே ஏறி என் சுன்னியை புடித்து புண்டையில் தேய்க்க ஆரம்பித்தாள்.

ஏற்கனவே சூட்டில் சூலாயுதம் போல் நின்ற என் சுன்னி தங்கை சுந்தரி புண்டையில் இன்னும் சூடேறியவுடன் சூட்டிப்பாய் அவள் புண்டைக்குள் சீறிப்பாய குண்டியை தூக்கி தூக்கி குத்தாட்டம் போட்டு, என் சுன்னியை அவள் புண்டைக்குள் குத்தி குடைந்து கும்மங்குத்து போட்டு கடைந்து ஓழ் ஓழ் என ஓத்துவிட்டு தான் ஓய்ந்தாள்.

அதன்பிறகு வரும் வாரமெல்லாம் நானும் சுந்தரியும் ஓக்காமல் ஓய்வதில்லை..