பாவையின் பார்வை புதிரானது போர்வையில் சதிராடுது

Paavaiyin Paarvai Puthiraanathu Porvayil Sathiraaduthu

நான் சிவா, சென்னையில் நான் தங்கியிருந்த பிளாட்டுக்கு பக்கத்து அருகே ஒரு சேட் குடும்பம் இருந்தது. அவர்களுக்கு கீழ்தளத்தில் கடை. மேல்தளத்தில் வீடு. அந்த வீட்டில் சேட்டும், மனைவி, மாமியார் மற்றும் 7வயது மகன் இருந்தனர். கீழ் தளத்தில் இருந்தது நகை அடகு கடை என்பதால் பெரும்பாலும் சேட் இரவும் பகலும் கடையில் தான் இருப்பார். கீழே கடையில் உள்ள அறையிலேயே அவர் தங்கிவிடுவார். சாப்பாடு எல்லாமே மேலே வீட்டில் இருந்து மனைவி அல்லது மாமியார் கொண்டுபோய் கொடுப்பார்கள். மாநிலம் விட்டு மாநிலம் வந்து தனியாக தைரியமாக நகை, வட்டி போன்ற வியாபாரங்களை அவர்கள் எவ்வளவு நுணுக்கமாக செய்கிறார்கள் என்பதை கவனித்தபோது ஆச்சரியமாக இருந்தது. தமிழர்களுக்கு அந்த டெக்னிக்கையெல்லாம் கற்றுகொள்ளும் பொறுமை இல்லை.

அதனால் தான் சிறு வணிகம் மற்றும் சில பெரிய வணிகங்களை தவிர நகை, ரியல்எஸ்டேட், தொழிற்சாலை, மால், தியேட்டர் என்று அனைத்துமே அவர்கள் பெரும் முதலீட்டில் அல்லது நிதியுதவியில் தான் தமிழகத்தின் பொருளாதாரமும் சார்ந்து இருக்கிறது. சினிமாவில் கூட தயாரிப்பாளர்கள் என்று பெத்த பேரை டைட்டில் பிரேமில் நாம் போட்டுக்கொண்டாலும் பின்னணியில் இருப்பது சேட்டு தான். அவர்கள் கையில் புழுங்குவதில் கொஞ்சம் தான் வொயிட் மிச்சம் பிளாக் தான். அதனால் நம்பிக்கையின் பேரில் வட்டியையும் நியாயமாகவே விதிப்பார்கள். குஜராத்தில் பிறந்த மோடிமஸ்தான் தன் சக மாநிலத்து தொழில்அதிபர்கள் சங்கடபடுவார்கள் என்று தயங்காமல் ரூபாய் நோட்டுகளை ஓழித்தது கூட எதிர்பார்க்காத ஒன்று தான்.

கீழே சேட் நகைகடையில் இரவில் கூட வியாபாரிகள் வந்து போவார்கள். அப்போது கடையின் பின்வாசல் வழியில் வர்த்தகம் நடக்கும். அதெல்லாம் கள்ளமார்கெட்டில் தங்கம் கொள்முதல் அல்லது மொத்தவிலை வர்த்தகமாக இருக்கும். சில சேட் மார்களுக்குள் குறைந்த வட்டியிலோ, அல்லது வட்டியில்லாமலோ கூட உதவி கொள்கிறார்கள். அவர்கள் ஒற்றுமையை பார்த்து வாழ்க தமிழன் என்று வாஞ்சையோடு கூறி கொண்டேன். 10×10 அளவு ரூமில் கூட 10 கோடி ரூபாய் வர்த்தகத்தை டீல் செய்யும் வல்லமை பெற்றவர்கள் சேட்பெருமக்கள் என்று கவனித்தபோது புளகாங்கிதம் அடைந்தேன். அதற்குமேல் சேட்டை கவனிக்க என்ன இருக்கிறது.

ஒருவேளை அதை கவனித்து நானும் அவர் தொழில்நுட்பங்களை கற்று கொண்டால் தமிழ்நாட்டில் மிகப்பெரிய தொழில் அதிபர் ஆகிவிடுவேன். தமிழ்நாட்டு பொருளாதாரமும் மேம்பட்டுவிடும். அந்த வம்பெல்லாம் நமக்கு எதுக்கு? ஒருவேளை அப்படி வளர்ந்துவிட்டால் தமிழ்பெருமக்களே ஒன்று கூட என்னை ஒழித்துவிடுவார்களே? இங்கே அதானே பிரச்சனை. அந்த பிரச்சனை நமக்கெதுக்கு என்று என் கவனத்தை சேட் மனைவி மீது திருப்பினேன். என் வயசுக்கு ஏற்ற பிஸினசை கவனிக்கவேண்டாமா பாஸ்?

சேட் மனைவி பெயர் வேதிகா. பூர்வீகம் வடமாநிலமா இருந்தாலும் சென்னையில் 2 தலைமுறைக்கு முன்பே செட்டில் ஆனதால், இங்கேயே பிறந்து, படித்து திருமணம் செய்து கொண்டவள். சென்னையின் சிங்காரத்தமிழை ஒய்யாரமாக பேசுவாள். நீங்கள் குடும்பம் என்ற அமைப்பை எடுத்து கொண்டால் இந்தியா முழுவதும் ஒரே அமைப்பு தான். ஆம் சேட்டு குடும்பத்திலும் மாமியார் மருமகள் சண்டை சச்சரவு உண்டு. எங்கே மருமகள் மகன் வருமானத்தை தனியாக சுருட்டிவிடுவாளோ என்று பயந்து சாப்பாடு, உறங்கும் நேரம் தவிர மாமியார் கீழே மகனோடு கடையில் போய் உட்கார்ந்து கொள்வாள். பேரன் மற்றும் மாடிக்கும், கடைக்கும் ஓடியாடி விளையாடி கொண்டிருப்பான்.

நான் காலை மாலை அலுவலகம் செல்லும் போதும், வரும்போதும் வேதிகா சிரித்தபடி வரவேற்பாள். நானும் சிரித்துகொள்வேன். பெரும்பாலும் சுடிதாரி மற்றும் டைட் லெக்கின்ஸில் இருப்பாள். சென்னை வெயிலும், மழையும் வேதிகாவை லேசாக பாதித்தாலும் அந்த சேட்டு ஸ்கின்டோனும், ஸ்டிரக்சரும் பெரிதாக மாறவில்லை. நல்ல தளுக்கி, குலுக்கி கும்மென்று தான் இருந்தாள். முலைகள் முட்டிகொண்டு என்னை அவ்வப்போது முன்னெச்செரிக்கை செய்து, ஷார்ஸில் என் மூலவனை முட்டிமோத வைத்து கொண்டிருக்கும். அந்த த்ரில்காகவே நானும் அவ்வப்போது வேதிகாவை வாசலில் தேடுவேன். வேண்டுமென்றே என் பிளாட்டுக்கு வெளியே வந்து வேதிகாவை வேடிக்கைபார்க்க வரிந்துகட்டுவேன்.

லுக்விடும் விஷயத்தில் ஆண்களின் காரண காரியத்தை பெண்ணின் கைங்காரிகள் சுலபமாக கண்டுகொண்டு, கையும் களவுமாக பிடித்துவிடுகிறார்கள். அப்படி தான் நான் வேதிகாவை தேடுவது அவளுக்கும் புரிந்து இருக்கவேண்டும். அதற்கு பிறகு அவள் பார்வையில் வித்தியாசம் தெரிந்தது. அந்த சின்ன சிரிப்போடு கள்ளதனமாக நக்கலும், நய்யாண்டியும் ஒட்டிக்கொண்டது. ஆயிரம் தான் இருந்தாலும் சென்னை பெண்ணாச்சே. வாயிடிக்காமல் எப்படி?

ஒரு நாள் மாலையில் வரும்போது வழியில் நின்று கொண்டு விழிபறி செய்வது போல் என்னை கண்ணோடு கண்பார்த்து கள்ளத்தனமாக சிரித்தபடி,

”என்ன சிவா காலையில செம ஜாலி மூட் போல. வாயெல்லாம் பல்லு தான். சரி ஆபிஸ் போகும்போது சீண்டவேண்டாமேனு விட்டுட்டேன். என்ன சிவா ஏதாவது கேர்ள்பிரண்ட் உங்க புரோபஸை ஓகே பண்ணிட்டாளா?”

”அய்யோ நீங்க வேற. கேர்ஸ்னாலே எனக்கு ஆகாது. பத்து அடி தள்ளி நிப்பேன். நானாவது புரபோஸ் பண்றதாவது?, சும்மா நீங்க ஸ்மைலிங்கா இருப்பீங்க. அதான் நானும் டிரை பண்ணேன். ஆனா ரொம்ப ஓவரா பல்லை இழிச்சி வழிஞ்சிருக்கேனு இப்போ தான் புரியுது, சாரிங்க”

”ஹே இதுக்கு எதுக்குபா சாரி. தப்பாலாம் தெரியல. நானும் ரசிச்சேன். அதான் சொன்னேன். அப்படியே மெயின்டெய்ன் பண்ணுங்க. அப்புறம் என்கிட்ட அதே பத்தடி டிஸ்டன்ஸ்லாம் தேவையில்லை சிவா” என்று அவள் வேதிகா அவள் பிராண்டட் ஸ்மைலிங்கில் சொல்ல

நான் சிரித்தகொண்டே. ”நான் அந்த பத்தடியை கேர்ஸுக்கு சொன்னேன். உங்களுக்கு சொல்வேனா? ஆபிஸ்ல இருந்து எவ்ளோ டென்சனா வந்தாலும், போனாலும் உங்க ஸ்மைல் தானே எனக்கு டெயில் டானிக். அதை மிஸ் பண்ணா ஆபீஸ்லே அன்னைக்கு வேலையே ஓடாது. நானே பீல் பண்ணியிருக்கன். பிராமிஸ்”

”ஓ அவ்ளோ என்ஜாய் பண்ணியிருக்கீங்களா என் ஸ்மைல்ல? சரி காசா பணமா வஞ்சகம் இல்லாம அதுவா வருது, டெய்லி கிலோ கிலோவா என் ஸ்மைலிங்க வாங்கிகோங்க. பட் என்ன ரிடர்ன். எல்லாத்துக்கு ஒரு வேல்யூ இருக்குல”

”ஹாஹா..கிண்டல் பண்ணாதீங்க..எனக்கு அதெல்லாம் வேல்யூலெஸ்..மதிப்பிடவே முடியாது?”

”ஹாஹாஹா… ?” என்று மனதுவிட்டு பலமாக சிரித்துவிட்டு,

”ஓ இப்பலாம் பேசினா ஃப்ரியா ஸ்மைல் கிடைக்கும்னு ஆசையா. நோநோ. இப்போதைக்கு கிரெடிட்ஸ். அப்புறம் வட்டியோடு சேர்த்து வாங்கிப்பேன் ஓகேவா?”

நானும் சிரித்துகொண்டே ”வட்டிகடைகாரர் வொய்ஃப்ங்கிறத புருவ் பண்றீங்க. ரீஸனபிளா சொல்லுங்க. வட்டி குட்டிபோட்டுடாமா குயிக்கா ரிடர்ன் பண்ணிடுறேன்?”

அதற்கும் அவள் குட்டிபையன் ”அம்மா சாக்லேட் வேணும்?” என்று அழுதுகொண்டே மேலே ஓடிவர எங்கள் சூடான விவாதம் சிரிப்போடு நிறைவுபெற்றது.

அன்று இரவு சாப்பிடும்போதும், உறங்கும்போதும் வேதிகாவின் நினைப்பு ரெக்கை கட்டி பறந்தது. ”

என்னோட கனவுகன்னி பக்கத்திலேயே அதவும் இவ்லோ பக்கா ரொமான்டிக் மூட்ல பக்காவா மாட்டுவானு எதிர்பார்க்கலியேடா?” என்று எனக்குள் பேசிகொண்டே தூங்கி விழித்தேன்.

அதன்பிறகு தினமும் வேதிகோவோடு நெருங்கி கடலைபோடும் அளவுக்கு குளோஸாகிவிட்டேன். பெரும்பாலும் வேதிகா வீட்டில் தனியாக இருந்ததால் எனக்கும் வசதியாக இருந்தது. அப்போது ஒருநாள் வீட்டில் டிவி தெரியவில்லை என்று என்னை அழைத்த போது அவள் வீட்டுக்கு போனேன். அப்போதும் வேதிகா தனியாக இருந்ததால் ரொம்ப கேஷுவலாக பேசினாள்.

நான் டிவியை செக்பண்ணும் போதை வேதிகாவை செக்கின் பண்ண ஆரம்பித்தேன். சிக்கென்ற காட்டன் நைட்டில் நச்சென்று இருந்தாள். அவள் குனிந்து எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணும்போது முட்டிநின்ற முலைகள் சரிந்து முலைகுழிக்குள் என்னையே சரித்தன. கைபடாத கனிகள் என்று சொல்லமுடியாது. இப்போது பெண்களே முலைகளை பிசைந்து உருட்டி, கொஞ்சம் பெருத்து தொங்கியதும் முலையை கொத்தாக பிடித்து மேலே தாங்கி அவர்கள் காம்பை அவர்களை சப்ப தொடங்கிவிட்டார்கள். வேண்டுமானால் புருஷன் கைபடாத கனிகள் என்று வகைப்படுத்தலாம். பாவம் அவர் கீழே கள்ளாவோடு தூங்குபோது வேதிகாவோடு ஃபுல்லாபோடுவது சாத்தியமே இல்லை.

சாப்பாடு கொடுக்க கூட முந்திகொண்டு மாமியார் போய்விடுவதால் பாவம் அவளுக்க புருஷனோடு சில்மிஷங்களுக்க கூட வழியில்லை. அவளுக்கும் அந்த ஏக்கம் எதுவும் இருப்பதாக தெரியவில்லை. மனம் நிறைந்து மகிழ்ச்சி புன்னகையோடு வேதிகாவை குஷியாகவே பார்த்திருக்கிறேன். ஒருநாள் கூட அவள் முகத்தில் சோகத்தை பார்த்தது இல்லை. அதனால் அவள் சுகவிரும்பி இல்லை என்று புரிந்துகொண்டேன். ஆனாலும் பெண்களை அப்படியெல்லாம் ஆழம் தெரியாமல் அளக்கமுடியாது என்கிற சந்தேகமும் இருந்தது.

அன்று வேதிகாவை ரசிக்க டிவியை பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் அவளை சுற்றி சுற்றி ஏதோ பெரிய டிவி டெக்னீஷியன் போல் பாவ்லா செய்து கொண்டு வெறித்த பார்தேன். என் பார்வையெல்லாம் வேதிகாவில் குதூகல குண்டியில் தான் மேய்ந்தன. பேண்டி போட்டிருக்காலா இல்லையா என்று தான். யெஸ் போட்டிருக்கிறாள். பேண்டி வரிகள் நைட்டியில் பட்டையாக தெரிந்து, அதை பார்த்தபிறகே பெருமூச்சுவீட்டு, அப்பா வந்த வேலை முடிஞ்சது என்று நினைத்தகொண்டு டிவில ஏதோ பெரிய ஃபால்ட். சர்வீஸ்மேனை தான் கூப்பிடணும் என்று சொன்னேன்.

”ஹே சிவா என்னப்பா இப்படி சொல்றே. நீ சுத்தி சுத்தி பாக்குறதா பாத்தா உடனே சரிபண்ணிடுவேனு தான் நினைச்சேன். அய்யோ இப்போ என்னோட ரெகுலர் சீரியல் பாக்கமுடியாதா?” என்று வேதனையோடு கூற,

”வேணா என் ரூம்ல பாருங்க. இதுக்கு ஏன் வொர்ரி பண்றீங்க. உங்க மாமியார் பாக்கணும்னாலும் கூட்டிட்டு வாங்க” என்றேன்.

”அது நேத்தே கிளம்பி மக வீட்டுக்கு போயிடுச்சு வர ரெண்டு நாள் ஆகும். கீழே அவர் மட்டும் தான் இருக்காரு. எதுவும் தேவைனா பெல் அடிப்பாரு. இதுல லைட் எரியும் என்று லைட்டோடு கூடிய ஒரு அலாரத்தை காட்டினாள்?”

அதில் மூன்று லைட் இருந்தது. சிவப்பு லைட் உடனே வரவேண்டும். பச்சை லைட் வேலையை முடித்துவிட்டு வந்தாள் போதும். வெள்ளை நோ பிராப்ளம். இப்போதைக்கு வரவேண்டாம். தேவைனா திரும்ப கூப்பிடுறேன்?” என்று அந்த லைட்களுக்கு விளக்கம் சொன்னாள்.

”ஹும்ம்..சேட்டு பெரிய ஆறுதான்யா. என்னலாம் யோசிச்சிருக்கான். கிரேட்?” என்று அவளை பார்த்தபோது, நான் உள்ளே இருக்கும்போதே கதவை சாத்திவிட்டு, ரிமோட்டை எடுத்து டிவியை ஆன் செய்தாள்.

நான் அதிர்ந்து போய் ”என்னாச்சு டிவி நல்லாதானே இருக்கு. பின்னே எதுக்க ரிப்பேர்னு.. ?”

பக்கத்தில் வந்த வேதிகா என்னை அணைத்து பச்சக்கென்று கன்னத்தில கிஸ் பண்ணி ”இன்னைக்கு உன்ன ரிப்பேர் பண்ணத்தான். எல்லாம் செட்டப். என் ஹஸ்பென்ட் ஆல்ரெடி எலக்ட்ரானிக்ஸ் கடை வச்சிருந்தாரு. எனக்கும் கொஞ்சம் அந்த மேஜிக்லாம் தெரியும். நான் தான் ரிமோடை ரிசெட் மோட்ல வச்சு டிவி ரிப்பேர் மாதிரி செட்அப் பண்ணேன். ஆனா நான் எக்ஸ்பெக்ட் பண்ண மாதிரி டிவியை கவனிக்காம என்னை கவனிக்கும்போதே இன்னைக்கு தான் உன்னை கவனிக்கவேண்டிய நாள்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். எவ்ளோ நாள் தாண்டா பார்வையில பாடம் படிக்கிறது, வா இன்னைக்கு போர்வைக்குள்ள போய் படிப்போம்?”

என்று என்னை இழுத்துக்கொண்டு படுக்கைஅறைக்கு சென்றாள். அங்கேயும் அந்த லைட் அலாரம் ஃபிக்ஸ் பண்ணியிருந்தது. அவள் சிரித்துகொண்டே வீட்ல முக்கியமா எல்லா இடத்துலேயும் இந்த லைட் இருக்கும். ஆனா இடத்துக்கு இடம் அர்த்தம் மாறும். இதெல்லாம் இப்போதைக்கு உனக்கு தேவையில்லை டா..உன்னோட தேவையெல்லாம்… ?”

என்று என்னை கட்டிலில் தள்ளி வெட்கத்தோடு பெரியபோர்வையை கொண்டு இருவரையும் மூடிக்கொண்டு, ஷார்ட்ஸோடு என் சுன்னி பிடித்த பிசைய ஆரம்பிக்க, நானும் வேதிகாவை அணைத்து தூக்கி மேலே போட்டுக்கொண்டு அவள் நைட்டியை தூக்கி, பேண்டில் மேல் கைவைத்து குண்டியை உருட்டி பிசைந்து முத்தமிட்டேன்.

”நானும் கவனிச்சேன் அதென்னடா முன்னாடி இவ்ளோ மெயின் அயிட்டமெல்லாம் இருக்கும்போது பின்னாடி மட்டும் பாக்குறீங்க பேட் கைய்ஸ்.. ?” என்று என் சர்டை உருவிவிட்டு என் மார்பை செல்லமாக கடித்து சுவைத்தாள்.

நானும் வேதிகாவை முழுதாக அம்மணமாக்கி அவள் புண்டை சுவை அறிய மொட்டை கவ்வி சுவைத்தேன். இருவரும் வாயோழை வடியவடிய நிறுத்திவிட்டு நிதானமாக வேதிகா என் மேலே ஏறி வெறிகொண்டு ஓக்க ஆரம்பித்தாள். நானும் அவள் குண்டியை பிடித்துகொண்டு எக்கிகொடுக்க அம்சமான அதிரடி ஓலை அன்று இரவும் பகலும் நடத்திகொண்டே இருந்தோம்.

அன்று ஒருவிஷயம் புரிந்தது ”பாவையின் பார்வை புதிரானது. அது போர்வையில் நுழைகையில் சதிராடுது?”