பாலும் பழமும் – காம கதை – பகுதி – 20

சாந்தியும் செண்பகமும் நன்றாக ஆடிவிட்டு, ஒரு தூக்கம் போட, செண்பகம் தான் முதலில் எழுந்தாள். திவ்யாவிற்கு சாப்பாடு எடுத்து போக வேண்டும் என்று நினைவுக்கு வர, வேக வேகமாக தன் உடைகளை மாட்டிய படி சாந்தியை எழுப்ப, சோம்பல் முறித்தபடி எழுந்த சாந்தியும் நேரம் ஆகிவிட்டதை அறிந்து கடகடவென சேலை உடுத்திக்கொள்ள, இருவரும் சாப்பிட்டுவிட்டு திவ்யாவிற்கும் ஹரிஷ்க்கும் சாப்பாடு கட்டிக்கொண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு விரைந்தார்கள்.

அங்கே ஹரிஷ் அம்மாவுக்கு டவல் பாத் கொடுத்துவிட்டு, வேலை செய்த களைப்பையும் பசியையும் அம்மாவின் முலைப்பாலில் ஆற்றிக்கொண்டிருக்க, சாந்தியும் செண்பகமும் கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டான். ஆனால் திவ்யா அம்மா பதட்டம் இல்லாமல், ‘சித்தியும் பாட்டியுமா தான் இருக்கும் போய் கதவ திற’, என்று சாதாரணமாக சொல்ல, ஹரிஷும் மெதுவாக எழுந்து கதவை திறக்க செல்ல. ‘டேய் அந்த நைட்டிய எடுத்து குடுத்துட்டு போ. இப்படி அம்மணமா இருக்குறத பார்த்தா உன் சித்தி கேலி பண்ணியே கொன்னுடுவா’, என்று சொன்னவளை ஆசையாக பார்த்து சிரித்துவிட்டு, நைட்டியை எடுத்து அவள் மேலே போட்டு விட்டு, ஹரிஷ் கதவை திறந்தான்.

‘கதவை சாத்திட்டு உள்ள என்ன பண்றீங்க, ஆத்தாளும் மகனும்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே செண்பகம் உள்ளே வர, அவள் பின்னாடியே சாந்தியும் உள்ளே நுழைய இருவரும் ஹரிஷிடம் இருந்து வரும் பால் வாசத்தை நுகராமல் இல்லை. அதே நேரம் திவ்யா நைட்டியை தலை வழியாக மாட்டிக்கொண்டு தன் தொடை வரை வேகமாக இழுத்து போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். பின் தன் குண்டியை தூக்கி நைட்டியை கீழே இழுத்துக்கொள்ள முயல, என்ன நடந்திருக்கும் என்று சாந்திக்கும் செண்பகதிற்கும் தெளிவாக யூகிக்க முடிந்தது.

‘ஏன்டி, டாக்டர் தான் எதுவும் பண்ண வேண்டாம்னு சொன்னாலே, கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்க கூடாதா அதான் நானே எல்லாம் பண்ணி வைக்குறேன்னு சொன்னேன்ல. அதுக்குள்ள என்னடி அவசரம். அவுசாரி மாதிரி எல்லாத்தையும் அவுத்துபோட்டு உக்காந்துட்டு இருக்க’, செண்பகம் கேட்க,

‘இல்லம்மா உடம்ப தொடச்சி விடணும்னு ஒரு பொம்பள வந்தா. நீங்க வந்து தொடச்சிக்கலாம்னு தான் இருந்தேன். அப்புறம் ஹரிஷே தொடச்சி விடுறேன்னு சொன்னான். அதான்’,

‘அது சரி, அவன் சொன்னான்னு நீ காமிச்சிட்டு இருந்தியா. நல்ல அம்மா, நல்ல புள்ளை. ஏன்டா இதுக்கு தான் நான் அம்மா கூட இருப்பேன்னு அடம் பிடிச்சியா. நாங்க எப்போ போவோம்னு பாத்துட்டு இருந்துட்டு போனதும் இங்க ஆட்டம் போட்டியா’. செண்பகம் கேட்க, ஹரிஷ் தலையை குனிந்த படி நின்றான்.

‘சரி விடும்மா, கல்யாணம் ஆக போறவங்க அப்படி இப்படிதான் இருப்பாங்க. ஏன்டி நேத்து அங்க வலிக்குது அப்படி இப்படின்னு அழுத, இன்னைக்கு பையன் கேட்டான்னு காமிச்சிட்டு இருந்தியா. உள்ள விட்டுட்டானா’, என்று ரகசியம் கேட்பது போல திவ்யா பக்கத்தில் உக்காந்து சாந்தி கேட்க,

‘ச்சீ, அதெல்லாம் இல்ல இன்னும் வலிக்குதுடி, சும்மா துடச்சிதான் விட்டான் நம்புடி என்னை’, திவ்யா பரிதாபமாக கூறுவது போல சொல்ல.

‘எதடி நம்ப சொல்ற, துடச்சிதான் விட்டான்னு சொல்ற, பெட்ஷீட் மாத்தாம கலைஞ்சி போய் இருக்கு, அவன் வாயில இருந்து பால் வாசம் வருது, உன் தொடைக்கு அடியில பாரு கஞ்சி வழிஞ்சி ஈரமா இருக்கு, நாங்க வீட்டுக்கு போய்ட்டு எவ்ளவோ வேலை முடிச்சிட்டு வந்துட்டோம் நீங்க இன்னும் துடச்சிட்டு தான் இருக்கீங்கன்னு சொன்ன நம்புற மாதிரியா இருக்கு’

‘ஏன்டி என் வாய புடுங்குற. ஆமாண்டி தொடைக்குறேன்னு அங்க இங்க கை வச்சான். அப்புறம் முடிஞ்சதும் கொஞ்சம் பால் குடிச்சான். என்ன இப்போ’

‘அப்படி சொல்லு உன் முலையில பால் குடிச்சா தான் குடிச்சி முடிக்க ஒரு நாள் ஆகுமே, அவ்வளோ பெருசா வளர்த்து வச்சிருக்க. அதான் ரெண்டு பேரும் நேரம் போனது கூட தெரியாம கிடந்திருக்கீங்க’

‘ச்சீ, சும்மா இரேண்டி, ஏன்டி இப்படி படுத்துற என்னை, எனக்கும் ஒரு நேரம் வரும் அப்போ வச்சிக்குறேன் உன்னை’

‘ஓஒ உன் புள்ளைய கட்டிக்கிட்டு என்னை வச்சிக்கிரியா, எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லப்பா’

‘ச்சீ, வெக்கமே இல்லடி உனக்கு’ என்று திவ்யா முகம் சிவக்க.

‘ஆமாண்டி எனக்கு வெக்கம் இல்ல உனக்கு நிறையத்தான் இருக்கு, முதல்ல ரெண்டு பெரும் சாப்பிடுங்க…’ என்று சொல்லி சாந்தி உணவை பரிமாற, ஹரிஷும் திவ்யாவும் சாப்பிட்டு முடித்தார்கள்.

‘திவ்யா, நாளைக்கு நாள் நல்லா இருக்கு, உன்னை காலைல வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிட்டு, சாயங்காலம் உனக்கும் ஹரிஷுக்கு நிச்சயதார்த்தம் பண்ணிடலாம்னு இருக்கேன்’ என்று செண்பகம் கூற, திவ்யா கல்யாண கலை முகத்தில் தெரிய ‘சரிம்மா’ என்று அமைதியாக தலையை குனிந்த படி தலை ஆட்டினாள்.

‘ஐயையோ நிச்சயம் பண்ணிட்டா நம்ம குடும்பத்துல மாப்பிள்ளையும் பொண்ணும் பாத்துக்க கூடாதே’ என்று சாந்தி கூற, திவ்யாவும் அதை அறிந்தவளாய் ‘ஆமாம்மா, நம்ம குடும்பத்துல நிச்சயம் பண்ணா, மாப்பிள்ளையும் பொண்ணும் கல்யாணம் வரைக்கும் பாத்துக்கவோ பேசிக்கவோ கூடாதே’ என்று பதறினாள்.

அதை கேட்டு ஹரிஷ் முகத்திலும் ஒரு பயம் பரவ, செண்பகம் அமைதியாக, ‘ஆமாண்டி கல்யாணம் பண்றதுன்னு ஆயிடிச்சி அத முறையா பண்ண வேணாமா, அதோட நீங்க ரெண்டு பேரும் போடுற ஆட்டம் பார்த்தா எனக்கே பயமா இருக்கு, எங்க, உடம்பு தேறுரதுக்கு முன்னாடியே ஏதாவது ஏடாகூடம் பண்ணி, அப்புறம் விவகாரமா போய்டிச்சின்னா? நல்ல விஷயம் நடக்க போற நேரத்துல ஏன்டி, அதனால கொஞ்ச நாள் கட்டு பாடா இருங்க. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் எப்படி இருந்தா யாரு கேக்க போறா’ என்றாள்

‘ஹம் ஹம், ஏன்மா இப்படி பண்ற, கல்யாணத்துக்கு முதல் நாள் நிச்சயம் பணிக்கலாமே’ திவ்யா ஏக்கமாக கூற,

‘சொன்னா கேளு திவ்யா, எல்லாம் உங்க நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன், புரிஞ்சிக்கடி’ செண்பகம் தீர்மானமாக சொன்னாள். அதை கேட்டு எதிர்த்து பேச முடியாதவளாக திவ்யா ஏக்கமாக ஹரிஷை பார்க்க, ஹரிஷ் மெதுவாக திவ்யா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

‘ஏன் பாட்டி இப்படி பண்ற, நாலு அஞ்சி நாளு முன்னாடிதான் அம்மா என்கூட ஆசையா பேசி அம்மா கூட நான் படுத்தேன். மறுநாளே வேண்டாம்னு அம்மாவை உன் பக்கத்துல படுக்க வச்சிட்ட, அப்புறம் இன்னைக்குதான் ஆஸ்பத்திரியில கொஞ்சம் சந்தோசமா இருந்தோம், அதையும் கெடுக்குற மாதிரி இப்படி சொல்றியே’. கவலையும் கோபமுமாக ஹரிஷ் புலம்ப.

‘கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ ஹரிஷ், அம்மா உடம்பு தேற வேணாமா. அதோட நீங்க வாழ்க்கை பூரா சந்தோசமா வாழ வேண்டாமா’ என்று ஆறுதலாக கூற, ஹரிஷின் முகம் வாடி போனது.

‘அப்போ ஹரிஷ நான் கூட்டிட்டு போயடட்டாமா, கல்யாணம் வரைக்கும் பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் பாத்துக்கவே கூடாதுல’ சாந்தி எரியிற கொள்ளியில் எண்ணையை ஊற்றுவதுபோல கிண்டல் செய்ய.

‘ஏன்டி உனக்கு ஒருத்தன் போதாதா, ஏன் புள்ளையும் வேணுமா?’ திவ்யா தான் பதில் சொல்ல.

‘ஏன், ரெண்டு பேரு பண்ணா ஏன் புண்டை வேண்டாம்னா சொலிட போகுது, அதோட கர்பமாக கூடாதுன்னு விஷ்வாவ பின்னாடி கஞ்சி விட சொல்லி பலக்கிட்டேன், இப்போ குழந்தை பெத்துக்க ஆசையா இருக்கு. ஆனா இந்த விஷ்வா பையன், உனக்கு எதுக்கு குழந்தை அப்படினு என்னதான் எனக்கு உச்சம் வர வரைக்கும் இடிச்சாலும் அவன் கஞ்சிய பின்னாடி தான் விடுவேன்னு அடம் பிடிக்குறான். அதான் ஹரிஷ கூட்டிட்டு போய்ட்டா கொஞ்ச நாளைக்கு நானும் சந்தோசமா இருப்பேன் பாரு’ என்று கண் சிமிட்டியபடி சாந்தி பதில் சொல்லி சிரிக்க,

‘ஆமாண்டி உனக்கு ரெண்டு ஓட்டையிலும் இடிக்க ஆளு வேணும்னு ஏன் புள்ளைய வலைக்குரியா. அதெல்லாம் நடக்காது, ஏன் புள்ளை இங்க ஏன் கூட தான் இருப்பான்’

– தொடரும்